Vision Quest
Op zoek naar je visioen
Op een dag trek je de wildernis in, je offert tabak aan de vier windstreken, je scheppers en moederaarde, je trekt een cirkel om je heen, je gaat zitten en wacht in alle nederigheid op wat er komen gaat...
Op een dag laat je je familie, je vrienden en werk achter je om vier dagen en vier nachten alleen te zijn in de natuur en in je eigen wiel van het leven. Om te onderzoeken wie je bent, waarom je hier bent en wat je zielenpad is in dit leven. En daarmee stap je in de voetsporen van vele mannen en vrouwen die de vision quest eerder deden. Want al eeuwenlang trekken jonge vrouwen en mannen, ouderen, sjamanen en medicijnmensen de natuur in om zichzelf deze vragen te stellen, te vasten en te bidden voor antwoorden. De vison quest brengt je misschien bij die antwoorden, maar zeker dichter bij wie je in essentie bent. Het is een krachtige overgang naar een volgende levensfase.
Respect
In alle culturen is deze 'rite de passage' gebruikt als toegangspoort voor een innerlijke reis om het
persoonlijk levensdoel te vinden. Ons vision questprogramma is geïnspireerd op de wijsheid van deze
tradities. We doen dit met respect voor de volkeren die deze wijsheid, ondanks vaak grote tegenstand,
hebben bewaard en doorgegeven.
Als het goed is roept de quest je zelf wanneer het voor jou tijd is om 'de berg' op te gaan,
zoals de oude bewoners van Amerika dat noemen. Tijdens de acht dagen dat de vision quest duurt,
begeleidt een ervaren staf je op je quest. Zij zullen je op alle mogelijke
manieren ondersteunen, zodat je in alle rust en vertrouwen contact kunt maken met jouw diepste
bedoeling.
Voorbereiding
Een vision quest vraagt een goede voorbereiding van de deelnemers en de begeleiders. Het begint met een motivatiebrief waarin je aan jezelf en aan ons beschrijft waarom het tijd is om nu op quest te gaan. Ook maak je voordat de vision quest begint, op een zelfgekozen moment, een medicijnwandeling. Tijdens deze wandeling schenk je bijzondere aandacht aan wat je onderweg tegenkomt: dingetjes die je vindt, dieren die je tegenkomt enzovoort. Het zijn vaak al kleine aanwijzingen voor de uiteindelijke quest. Ook de begeleiders maken deze medicijnwandeling.
Het basiskamp, de poort en op weg naar 'de berg'
Het programma
De eerste twee dagen van het programma zijn bedoeld als voorbereiding. De werkelijke quest begint de derde dag met een zweethutceremonie bij zonsopgang. Na de ceremonie vertrek je naar je eigen plek in het bos. Na de vierde nacht kom je bij zonsopgang terug naar het basiskamp en ga je opnieuw de zweethut in. Hierna eet je iets lichts en ga je rusten. In een persoonlijk gesprek kijk je met een begeleider naar de symboliek van jouw quest.
Begeleiding en deelnemers in 2009
Waarom in Frankrijk?
Wij willen met de vision quest in een omgeving zijn waar zo min mogelijk verstoring is door menselijke activiteit, autowegen, fietsers of wandelaars. In ongerepte natuur is er veel chi, veel schone energie, waardoor je dieper in contact kunt komen met jezelf en de natuur om je heen. We vinden dat bij Lothlorien in de Haut Marne.
Voor wie?
De vision quest staat open voor alle levensovertuigingen en is geschikt voor iedereen vanaf 18 jaar die vier dagen en vier nachten alleen wil zijn in de natuur en voelt dat het daar nu tijd voor is. Je hoeft geen sjamanistische ervaring te hebben. Voorwaarde voor deelname is dat je een vragenlijst beantwoordt en een motivatiebrief schrijft. Op 27 juni 2010 is er een middag voor belangstellenden, deelnemers en begeleiders om met elkaar kennis te maken.
Waar?
De vision quest wordt gehouden bij Centre Lothlorien in Frankrijk, op zo'n 7 uur rijden van Nederland. Je kunt hier Centre Lothlorien een kijkje nemen.
Prijs?
De kosten bedragen, alles inbegrepen, 625 euro. Wij doneren een deel van de opbrengst aan de stichting Cosmic Fire Foundation tbv projecten voor de oorspronkelijke bewoners van Amerika.
Centre Lothlorien
Voor informatie en/of aanmelden: info@spiritcompany.org Telefoon: 070-3801633
Enkele reacties
Lieve mensen,
Mijn eerste week na de Quest was goed. Een zachte landing. De eerste avond kon ik moeilijk in
slaap vallen. Mijn hoofd en lichaam gonsde. Alsof het zich moest herschikken. Ik had mijn nieuwe
velux-raampje ver open gezet en werd de volgende ochtend om kwart over 6 wakker met een zacht
gekras: een nieuwsgierige ekster keek over de rand van het raam. Ik zeg tegen vrienden: er was een
leven vóór de Vision Quest en er is een leven ná de Quest. Ik voel zoveel meer
rust in mij. Er is vertrouwen. Vertrouwen in het leven en vertrouwen in mijn pad. Er zijn minder
oordelen en er is vooral compassie voor andere mensen. Ik verbaas me over mezelf. Over de mildheid
en de rust en ruimte die er is van binnen. Mag dat zo blijven? Ik voel me blij. Ik mis het bos
in Frankrijk niet, ik draag het mee in mijn hart. Er zijn momenten waar ik even terug ga, waar
ik me voed met een herinnering. Ik ben anders verbonden met de natuur. Elke ochtend loop ik op
blote voeten door het gras in de achtertuin. Ik heb nog niet weer buiten geslapen, maar de slaapzak
en de hoes liggen klaar! Wanneer ik stress of moeheid voel, denk ik aan het bos, aan bos in
het algemeen en weet dat ik in no-time terug kan naar moeders schoot. Dat er altijd plek is
om terug thuis te komen. Ik voel me veilig. Ik voel me rijk. I feel blessed. Ik weet dat alles
veranderlijk is - en er is iets wat blijft. Dat wij het contact daarmee altijd snel weer terug
mogen vinden, mochten wij eventjes verdwalen! HO.
Met verwachtingsvolle vreugde en vreugdevolle verwachting, veel liefs,
Tarunai
Dag lieve allemaal,
In de afgelopen dagen gingen mijn gedachten regelmatig naar ieder van jullie. Waren er fijne
herinneringen en ergens ook een zachte weemoed. Benieuwdheid ook, hoe het jullie vergaat in het
landen na zoveel moois. Ik ben beetje voor beetje mijn spullen uit gaan pakken, waardoor ik zelf
ook stukje voor stukje uitgepakt ben. Na drie dagen was mijn slaapzak aan de beurt en tot mijn
verrassing kwam daar een spinnenvrouw uitgelopen. Wat een vastberaden uithoudingsvermogen. Ik heb
het als een eer ervaren en haar - samen met mijn kippenvel - in de tuin losgelaten. In de eerste
dagen werd ik middenin de nacht wakker, tastend naar mijn zaklantaarn en hardop sprekend over regen
en naderend onweer. Het helpt me om veel buiten en in de velden te zijn, gewoon te zitten en te
voelen. Geholpen door meegekregen voorwerpen steeds weer de verbinding ervaren met de magie van
het bos, met de magie van de quest. Merk dat het niet altijd even gemakkelijk is, zo in de
toenemende drukte van alledag.
Heb het goed. Hartegroet, Yvette
Lieve mensen,
Het is inmiddels bijna 4 maanden geleden dat wij aan het VisionQuest avontuur begonnen. Een avontuur
waarvan we de reikwijdte niet konden overzien. Het is voor mij een ervaring geweest waarvan ik mij
nog elke dag bewust ben. Heel vaak in mijn dagelijkse werk, tijdens een heftige gebeurtenis of een
situatie met veel lawaaierige mensen, neem ik afstand. Voor het oog van mijn omgeving ben ik
aanwezig en neem ik deel aan wat er gebeurd. In mijn mind neem ik afstand en ben ik waarnemer
alsof ik vanaf de 'berg' waarneem. Soms betekent dit, dat ik andere keuzes maak dan voorheen.
In mijn omgeving zijn een aantal mensen waarmee ik de ervaring van de VisionQuest heb kunnen delen.
Ik koester deze schaarse uiterst waardevolle momenten. Het levert ook een waardevolle verdieping op
in de relatie met deze mensen. Het betekent ook dat ik er regelmatig voor kies om stil te zijn.
De drang om mij te laten horen of om mijn mening/overtuigingen te communiceren wordt steeds kleiner.
Ben er nog wel eens stil van.
Ik ben in gedachte weer op de 'berg'. Voel weer de angst (oftewel gebrek aan vertrouwen), de
verbondenheid, de dankbaarheid. Ga weer langs mijn intenties verbonden aan het medicijnwiel.
Ben me bewust van mijn visioen wat ik mocht ontvangen. 'Wat deed jij? welke bijdrage heb jij
geleverd? welke keuzes ga je in de toekomst maken?' Vanuit dit gevoel, vanuit deze gedachte
schrijf ik deze mail. Met dit gevoel en deze gedachten ga ik morgen weer aan het werk. In het
vertrouwen dat ik vanuit dit gevoel, deze gedachte, deze intentie iets positiefs achterlaat in
mijn omgeving.
De weg naar geestelijke volwassenheid is lang en boeiend en zeker niet makkelijk. Soms gaat de
ontwikkeling gestaag vooruit, soms stagneert de ontwikkeling en regelmatig vraag ik mij af,
wat ben ik nou echt opgeschoten? Ik voel dat de VisionQuest mij weer een kwantumsprongetje
vooruit heeft geholpen.
Maak het goed. Met liefde, Willem